Chiny ogłosiły obniżenie swojej rocznej prognozy gospodarczej do 4,5-5%, co jest najmniej ambitnym wskaźnikiem Pekinu od 1991 roku. Informację tę podaje Bloomberg, powołując się na najnowsze dane rządowe i analityczne.

Obniżenie prognozy nastąpiło w kontekście rekordowego wzrostu kosztów surowców dla przemysłu. W pierwszych dwóch miesiącach 2026 roku chińscy producenci odnotowali wzrost eksportu, ale dalszy rozwój gospodarczy w dużej mierze zależy obecnie od czasu trwania i intensywności wojny w Iranie, która wpływa na globalne rynki energii.

Chiński Narodowy Urząd Statystyczny informuje, że chińskie firmy odnotowały najszybszy wzrost kosztów surowców w ciągu ostatnich czterech lat. Największy cios odczuły małe i średnie przedsiębiorstwa: marże zysku znacznie spadły z powodu wyższych cen surowców, energii i logistyki.

Mimo to tempo wzrostu cen produktów jak dotąd pozostaje w tyle za wzrostem kosztów, co sugeruje, że producenci częściowo pokrywają dodatkowe koszty sami. Wysokie ceny ropy naftowej, gazu, chemikaliów, węgla i metali nieżelaznych, takich jak miedź i aluminium, wywierają dodatkową presję na sektor przemysłowy.

Analitycy zauważają, że wysokie koszty surowców mogą zacząć wywierać coraz większy wpływ na działalność gospodarczą w nadchodzących miesiącach. Rosnące koszty logistyki i transportu również zwiększają obciążenie finansowe firm. Jednocześnie rentowność eksportu jest obecnie wspierana przez globalny popyt związany z rozwojem technologii sztucznej inteligencji. Nowe zamówienia eksportowe nieznacznie spadły, ale nadal utrzymują się na najwyższym poziomie od prawie dwóch lat.

Gospodarce sprzyja również obecność dużych strategicznych rezerw ropy naftowej, a także dążenie Chin do rozwoju odnawialnych źródeł energii, co łagodzi skutki wstrząsów zewnętrznych. Ryzyko pozostaje jednak znaczące: Stany Zjednoczone i Chiny wszczęły przeciwko sobie dochodzenia handlowe przed planowaną na połowę maja wizytą państwową prezydenta Donalda Trumpa w Pekinie, co zwiększa niepewność dla biznesu i eksportu.

Chiny stoją zatem przed poważnym wyzwaniem: znalezienie równowagi między stymulowaniem wzrostu gospodarczego a ograniczaniem kosztów surowców w czasach globalnych turbulencji na rynku energii i zagrożeń geopolitycznych.