Europejski przemysł lotniczy stoi w obliczu groźby poważnego kryzysu paliwowego. Jeśli żegluga przez strategicznie ważną Cieśninę Ormuz nie zostanie w pełni przywrócona w najbliższej przyszłości, systemowy niedobór paliwa lotniczego może wystąpić w regionie już w ciągu trzech tygodni.

Poinformował o tym Financial Times, powołując się na Międzynarodową Radę Portów Lotniczych (Airports Council International Europe). Organizacja ta reprezentuje ponad 600 lotnisk i obsługuje około 95% całego ruchu lotniczego w Europie, co sprawia, że ​​jej oceny są szczególnie ważne dla branży.

W apelu do komisarza UE ds. transportu, Apostolosa Tsitsikostasa, przedstawiciele sektora lotniczego wyrazili poważne zaniepokojenie sytuacją w zakresie dostaw paliwa lotniczego. Podkreślili potrzebę stałego monitorowania i szybkiej reakcji ze strony instytucji Unii Europejskiej.

W liście stwierdzono wprost, że w przypadku braku stabilnego i masowego wznowienia żeglugi przez Cieśninę Ormuz w ciągu najbliższych trzech tygodni, niedobór paliwa stanie się nieunikniony dla krajów UE. Może to znacząco wpłynąć na funkcjonowanie całego systemu lotniczego kontynentu.

Sytuację komplikuje zbliżający się sezon letni – okres szczytowego obciążenia transportu lotniczego. To właśnie w tym czasie lotnictwo odgrywa kluczową rolę we wspieraniu branży turystycznej, która jest ważnym elementem gospodarek wielu krajów europejskich.

Dodatkową presję wywiera gwałtowny wzrost cen paliwa lotniczego. Od początku konfliktu na Bliskim Wschodzie jego koszt w Europie Północno-Zachodniej skoczył do 1573 dolarów za tonę, podczas gdy przed wojną wynosił około 750 dolarów. Taka dynamika znacząco podnosi koszty ponoszone przez linie lotnicze.

Mimo to europejscy przewoźnicy zauważają, że istniejące rezerwy paliwa wystarczą zaledwie na kilka tygodni. Jednocześnie dostawcy ostrzegają już, że nie będą w stanie zagwarantować stabilnych dostaw w maju, co dodatkowo zwiększa ryzyko dla branży.

W rezultacie europejski sektor lotniczy wkracza w okres wzmożonej niepewności, w którym stabilność globalnych szlaków logistycznych pozostaje kluczowym czynnikiem. Dalsze zmiany mogą mieć istotny wpływ zarówno na sektor transportu, jak i na całą gospodarkę UE.