W 2026 roku ukraiński przemysł mleczarski zmagał się ze złożonymi problemami spowodowanymi wojną, kryzysem energetycznym i rosnącymi kosztami produkcji. W rezultacie sektor doświadcza spadku wolumenu produkcji i narastającej nierównowagi strukturalnej.

Poinformowało o tym Stowarzyszenie Producentów Mleka Ukrainy. Według organizacji, w marcu 2026 roku produkcja mleka w kraju spadła o ponad 10% w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego i wyniosła około 496 tysięcy ton.

Wskaźniki ogólne za pierwszy kwartał również wskazują na spadek: całkowita wielkość produkcji mleka spadła do 1,31 miliona ton. Wskazuje to na utrzymującą się od kilku miesięcy ujemną dynamikę w branży.

Istotną zmianą jest struktura produkcji. Obecnie główny udział mleka – około 58% – dostarczają przedsiębiorstwa rolne, podczas gdy gospodarstwa domowe znacznie zmniejszyły wolumen produkcji, o prawie jedną czwartą. Chociaż przedsiębiorstwom udało się nieco zwiększyć produkcję, nie jest to wystarczające, aby zrekompensować ogólny spadek.

Branża identyfikuje kilka kluczowych problemów, które wpływają na spadek produkcji. Wśród nich są gwałtowny wzrost kosztów energii i usług logistycznych, niedobór siły roboczej, ograniczony dostęp do finansowania oraz zwiększone ryzyko bezpieczeństwa spowodowane wojną.

Sytuacja pozostaje szczególnie trudna w regionach frontowych, gdzie zniszczenia infrastruktury i utrata bazy surowcowej dodatkowo komplikują działalność mleczarską. Pogłębia to regionalne nierówności w produkcji.

Według Stowarzyszenia Producentów Mleka Ukrainy, ponad połowa mleka na Ukrainie jest produkowana przez przedsiębiorstwa w zaledwie pięciu obwodach: połtawskim, czerkaskim, czernihowskim, chmielnickim i winnickim. Taka koncentracja produkcji podkreśla podatność branży na zagrożenia regionalne.

Odrębnym wyzwaniem pozostaje potrzeba szeroko zakrojonej modernizacji gospodarstw mleczarskich. Większość z nich nie spełnia europejskich norm, a modernizacja infrastruktury wymaga znacznych inwestycji — setek milionów euro — co sprawia, że ​​modernizacja jest procesem długotrwałym i kapitałochłonnym.